Fundusze Europejskie
Opcje dostępności Włącz powiększenie czcionki Włącz wysoki kontrast Włącz lektora
Wyszukiwarka Mapa strony
  1. 63 rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego

63 rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego

1 sierpnia 1944 roku, na rozkaz Komendanta Głównego AK gen. Tadeusza Komorowskiego „Bora", w Warszawie wybuchło powstanie - największa akcja zbrojna podziemia w okupowanej przez hitlerowców Europie. Planowane na kilka dni, trwało ponad 2 miesiące.

Przez 63 dni powstańcy prowadzili z wojskami niemieckimi heroiczną i osamotnioną walkę, której celem była niepodległa Polska, wolna od niemieckiej okupacji i dominacji sowieckiej. Ogromne straty poniesione przez stronę polską w wyniku powstania powodują, iż decyzja o jego rozpoczęciu do dziś wywołuje kontrowersje. Militarnym celem walk rozpoczętych w Warszawie było wyzwolenie stolicy spod trwającej blisko pięć lat niemieckiej okupacji. Przewidywano, iż walki trwać będą trzy, cztery dni i zakończone zostaną przed wejściem do miasta sił sowieckich. Dowództwo AK zakładało, że Armii Czerwonej zależeć będzie ze względów strategicznych na szybkim zajęciu Warszawy. Liczono również na pomoc aliantów.

Powstanie miało być manifestacją prawa Polski do suwerenności. Opanowanie stolicy przez żołnierzy AK przed nadejściem Armii Czerwonej i wystąpienie w roli gospodarza przez władze Polskiego Państwa Podziemnego w imieniu rządu polskiego na uchodźstwie miał być atutem w walce o niezależność wobec ZSRR. Liczono również na to, iż ujawnienie się w stolicy władz cywilnych związanych z Delegaturą Rządu na Kraj będzie istotne z punktu widzenia powołania przez komunistów PKWN, jako „tymczasowej władzy wykonawczej dla kierowania walką wyzwoleńczą narodu, zdobycia niepodległości i odbudowy państwowości polskiej”.
W powstaniu planowanym początkowo na kilka dni, a trwającym 63, poległo ok. 18 tys. powstańców, 25 tys. zostało rannych. Zginęło również ok. 3,5 tys. żołnierzy z Dywizji Kościuszkowskiej. Straty wśród ludności cywilnej były ogromne i wynosiły ok. 180 tys. zabitych. Po kapitulacji pozostałych mieszkańców Warszawy, ok. 500 tys., wypędzono z miasta, które po powstaniu zostało niemal całkowicie zniszczone.

1944 roku wszyscy Polacy wyczekiwali wieści z walczącej stolicy. Dziś, wielu z żyjących Powstańców mieszka w najróżniejszych częściach Polski. W różnych miastach znalazły się też ich rodziny, które pielęgnują pamięć o walce stoczonej na gruzach Warszawy. Także dlatego obchody rocznicy wybuchu Powstania nie powinny ograniczać się tylko do stolicy.

O godz. 17:00 w całej Polsce rozbrzmią syreny alarmowe. Chcemy poprosić mieszkańców naszych miast, aby o godzinie „W” zatrzymali się na minutę i w ten sposób uczcili pamięć warszawskich Powstańców.

Władze Powiatu Dąbrowskiego o godz. 17.00 złożą wieńce pod Pomnikiem Poległych w Parku Miejskim w Dąbrowie Tarnowskiej.

MUZEUM POWSTANIA WARSZAWSKIEGO

http://www.1944.pl/

1 sierpnia 1944 roku, na rozkaz Komendanta Głównego AK gen. Tadeusza Komorowskiego „Bora", w Warszawie wybuchło powstanie - największa akcja zbrojna podziemia w okupowanej przez hitlerowców Europie. Planowane na kilka dni, trwało ponad 2 miesiące. Przez 63 dni powstańcy prowadzili z wojskami niemieckimi heroiczną i osamotnioną walkę, której celem była niepodległa Polska, wolna od niemieckiej okupacji i dominacji sowieckiej. Ogromne straty poniesione przez stronę polską w wyniku powstania powodują, iż decyzja o jego rozpoczęciu do dziś wywołuje kontrowersje. Militarnym celem walk rozpoczętych w Warszawie było wyzwolenie stolicy spod trwającej blisko pięć lat niemieckiej okupacji. Przewidywano, iż walki trwać będą trzy, cztery dni i zakończone zostaną przed wejściem do miasta sił sowieckich. Dowództwo AK zakładało, że Armii Czerwonej zależeć będzie ze względów strategicznych na szybkim zajęciu Warszawy. Liczono również na pomoc aliantów. Powstanie miało być manifestacją prawa Polski do suwerenności. Opanowanie stolicy przez żołnierzy AK przed nadejściem Armii Czerwonej i wystąpienie w roli gospodarza przez władze Polskiego Państwa Podziemnego w imieniu rządu polskiego na uchodźstwie miał być atutem w walce o niezależność wobec ZSRR. Liczono również na to, iż ujawnienie się w stolicy władz cywilnych związanych z Delegaturą Rządu na Kraj będzie istotne z punktu widzenia powołania przez komunistów PKWN, jako „tymczasowej władzy wykonawczej dla kierowania walką wyzwoleńczą narodu, zdobycia niepodległości i odbudowy państwowości polskiej”. W powstaniu planowanym początkowo na kilka dni, a trwającym 63, poległo ok. 18 tys. powstańców, 25 tys. zostało rannych. Zginęło również ok. 3,5 tys. żołnierzy z Dywizji Kościuszkowskiej. Straty wśród ludności cywilnej były ogromne i wynosiły ok. 180 tys. zabitych. Po kapitulacji pozostałych mieszkańców Warszawy, ok. 500 tys., wypędzono z miasta, które po powstaniu zostało niemal całkowicie zniszczone. 1944 roku wszyscy Polacy wyczekiwali wieści z walczącej stolicy. Dziś, wielu z żyjących Powstańców mieszka w najróżniejszych częściach Polski. W różnych miastach znalazły się też ich rodziny, które pielęgnują pamięć o walce stoczonej na gruzach Warszawy. Także dlatego obchody rocznicy wybuchu Powstania nie powinny ograniczać się tylko do stolicy. O godz. 17:00 w całej Polsce rozbrzmią syreny alarmowe. Chcemy poprosić mieszkańców naszych miast, aby o godzinie „W” zatrzymali się na minutę i w ten sposób uczcili pamięć warszawskich Powstańców. Władze Powiatu Dąbrowskiego o godz. 17.00 złożą wieńce pod Pomnikiem Poległych w Parku Miejskim w Dąbrowie Tarnowskiej. MUZEUM POWSTANIA WARSZAWSKIEGO http://www.1944.pl/