Fundusze Europejskie
Opcje dostępności Włącz powiększenie czcionki Włącz wysoki kontrast Włącz lektora
Wyszukiwarka Mapa strony
  1. Dzisiaj wypada 152 rocznica Powstania Styczniowego

Dzisiaj wypada 152 rocznica Powstania Styczniowego

Dzisiaj wypada 152 rocznica Powstania Styczniowego

Przyczyny Powstania Styczniowego

  Powstanie Styczniowe wybuchło 22 stycznia 1863 roku. W tym czasie Polska nie istniała już prawie 70 lat, zamiast niej utworzono Królestwo Polskie, które tak naprawdę było pod całkowitą kontrolą Rosjan. Antyrosyjskie nastroje spowodowane tą sytuacją, nasiliły się, gdy rozpoczęto wśród Polaków pobór do wojsk rosyjskich. Za łagodnym rozwiązaniem „konfliktu” stała frakcja „białych”, za powstaniem „czerwoni” i to właśnie oni głośno domagając się reform oraz uniezależnienia się od Imperium wezwali ludzi do walki.  

Przebieg Powstania Styczniowego

  Powstanie Styczniowe, ze względu na brak regularnej armii oraz broni (często walczono przy użyciu kos czy broni myśliwskiej), swoją walkę prowadziło głównie metodami partyzanckimi. Jednym z priorytetów walczących było zdobycie jak największej ilości broni i majątku (co godne uwagi: urzędnicy sprzyjający powstańcom przekazali im depozyty z Kasy Głównej Królestwa w wysokości ponad 3,6 mln złotych). Powstanie mimo ogromnego zaangażowania ludności oraz przyłączenia się frakcji „białych” w późniejszym etapie walk, nie miało szans na powodzenie. Stopniowo upadało, aż wiosną 1864 roku wygasło. W sierpniu zaś na stokach Cytadeli Warszawskiej powieszono jego organizatorów m.in. Romualda Traugutta.

Skutki Powstania Styczniowego

  Szacuje się, że w Powstaniu Styczniowym zginęło około 20 tysięcy Polaków, a 40 tys. zostało zesłanych na Syberię. Co więcej, niepowodzenie powstania niosło ze sobą ogromne represje dla Polaków – zlikwidowano resztki autonomii Królestwa Polskiego oraz rozpoczęto intensywną rusyfikację Polaków. Dla biało-czerwonych zaczęły się naprawdę ciężkie czasy.

Przyczyny Powstania Styczniowego   Powstanie Styczniowe wybuchło 22 stycznia 1863 roku. W tym czasie Polska nie istniała już prawie 70 lat, zamiast niej utworzono Królestwo Polskie, które tak naprawdę było pod całkowitą kontrolą Rosjan. Antyrosyjskie nastroje spowodowane tą sytuacją, nasiliły się, gdy rozpoczęto wśród Polaków pobór do wojsk rosyjskich. Za łagodnym rozwiązaniem „konfliktu” stała frakcja „białych”, za powstaniem „czerwoni” i to właśnie oni głośno domagając się reform oraz uniezależnienia się od Imperium wezwali ludzi do walki.   Przebieg Powstania Styczniowego   Powstanie Styczniowe, ze względu na brak regularnej armii oraz broni (często walczono przy użyciu kos czy broni myśliwskiej), swoją walkę prowadziło głównie metodami partyzanckimi. Jednym z priorytetów walczących było zdobycie jak największej ilości broni i majątku (co godne uwagi: urzędnicy sprzyjający powstańcom przekazali im depozyty z Kasy Głównej Królestwa w wysokości ponad 3,6 mln złotych). Powstanie mimo ogromnego zaangażowania ludności oraz przyłączenia się frakcji „białych” w późniejszym etapie walk, nie miało szans na powodzenie. Stopniowo upadało, aż wiosną 1864 roku wygasło. W sierpniu zaś na stokach Cytadeli Warszawskiej powieszono jego organizatorów m.in. Romualda Traugutta. Skutki Powstania Styczniowego   Szacuje się, że w Powstaniu Styczniowym zginęło około 20 tysięcy Polaków, a 40 tys. zostało zesłanych na Syberię. Co więcej, niepowodzenie powstania niosło ze sobą ogromne represje dla Polaków – zlikwidowano resztki autonomii Królestwa Polskiego oraz rozpoczęto intensywną rusyfikację Polaków. Dla biało-czerwonych zaczęły się naprawdę ciężkie czasy.