Fundusze Europejskie
Opcje dostępności Włącz powiększenie czcionki Włącz wysoki kontrast Włącz lektora
Wyszukiwarka Mapa strony
  1. Powiat dąbrowski ma nowy herb

Powiat dąbrowski ma nowy herb

Powiat dąbrowski ma nowy herb

3 lipca br. Rada Powiatu Dąbrowskiego podjęła uchwałę dotyczącą  ustanowienia nowego herbu i flagi Powiatu Dąbrowskiego. Zgodnie z wytycznymi Komisji Heraldycznej przy MSWiA w Warszawie, wykonano nowy projekt herb Powiatu, używając uszczerbionego godła województwa małopolskiego (pół ukoronowanego Orła Białego w nowej stylizacji) dla podkreślenia związku powiatu z województwem, oraz stylizowanego dębu nawiązującego do nazwy powiatu. Czerwona barwa pola herbu podkreśla jego ziemski charakter, przy tym nawiązuje do barwy pola herbu stolicy powiatu – Dąbrowy Tarnowskiej i województwa małopolskiego.

 Opis herbu powiatu:

Na tarczy hiszpańskiej w polu czerwonym pół srebrnego ukoronowanego Orla Białego – korona, dziób, język i przepaski na skrzydłach złote (żółte). Pod nim dąb złoty (żółty) o trzech liściach i czterech żołędziach.

Opis flagi powiatu:

Część czołowa flagi biała. Pośrodku niej herb powiatu. Część swobodna – czerwona, na niej pas żółty w słup.

Uzasadnienie historyczno – prawne herbu

 Pierwsza wzmianka źródłowa o istnieniu osady o nazwie Dąbrowa, niewątpliwie dotycząca dzisiejszej siedziby powiatu ziemskiego – Dąbrowy Tarnowskiej, pochodzi  z 1442 r. Była to wówczas wieś rycerska, należąca do Stanisława Ligęzy  herbu Półkozic, lokowana na prawie niemieckim. Całe Powiśle Dąbrowskie wchodziło wtedy pod względem administracyjnym w skład województwa sandomierskiego.

Nazwa  „Dąbrowa” pochodzi od „dąbrowy” – czyli dębowego lasu. W 1581 r. miejscowość ta występuje w źródłach pod nazwą Dąbrowa Wielka. (Dambrowa magna). Nazwa „ Dąbrowa Tarnowska” ugruntowała się dopiero w XX wieku.

W 1637 r. po śmierci Mikołaja Spytka Ligęzy dobra dąbrowskie przejęli Lubomirscy herbu Śreniawa drogą małżeńską. Ten możny ród przyczynił się do rozwoju gospodarczego Dąbrowy.
W latach 1691 – 1693 miejscowość ta otrzymała prawa miejskie. Lubomirscy byli kolatorami miejscowego drewnianego kościoła parafialnego pod wezwaniem Wszystkich Świętych, wzniesionego prawdopodobnie w latach 1596 – 1612 (obecnie nie istniejącego). Około 1697 r. Michał Kazimierz Lubomirski, podskarbi koronny, przebudował gruntownie zamek w Dąbrowie, wzniesiony jeszcze w swej pierwotnej postaci przez Mikołaja Spytka Ligęzę. Ta wspaniała rezydencja magnacka spłonęła w 1847 r. i w następnych latach uległa rozbiórce.

W 1772 r. Dąbrowa wraz z okolicą znalazła się pod zaborem austriackim  w tzw. Galicja.
Do 1855 r. należała do cyrkułu tarnowskiego. Jesienną 1855 r. na mocy nowej ustawy, stanowiącej w Galicji urzędy powiatowe, utworzono w Dąbrowie i Żabnie urzędy powiatowe i sądowe. Stan taki przetrwał do stycznia 1867 r. W autonomicznej już Galicji, przeprowadzona została nowa reforma administracyjna. W miejsce poprzednich powiatów utworzone zostały starostwa powiatowe, zwane też, powiatami politycznymi odróżnieniu od dawnych tzw. powiatów sądowych, swymi korzeniami sięgającymi jeszcze do czasów przedrozbiorowych.

Mocą rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych z 23 sierpnia 1867 r. w miejsce dotychczasowych powiatów w Dąbrowie i Żabnie utworzono Starostwo Powiatowe w Dąbrowie. Stan taki, z drobnymi zmianami terytorialnymi, przetrwał do 1918 r., czyli do czasu odzyskania przez Polskę niepodległości. Przez cały okres 20 – lecia międzywojennej w Rzeczypospolitej Polskiej, Dąbrowa Tarnowska również była siedzibą powiatu w granicach województwa krakowskiego.

Dnia 16 września 1939 r. niemieckie władze okupacyjne utworzyło kierownictwo administracji cywilnej w połączonych powiatach Tarnów i Dąbrowa Tarnowska (tzw. Landkreis), a siedzibą starostwa stał się Tarnów. W dniu 26 października 1939 r. utworzone zostało Generalne Gubernatorstwo, w miejsce zniesionego powiatu w Dąbrowie Tarnowskiej została utworzona ekspozytura tarnowskiego starostwa pod nazwa Landkomisariatu. Taki stan przetrwał do końca okupacji hitlerowskiej.

W drugiej połowie stycznia 1945 r., już w Polsce Ludowej, został reaktywowany powiat dąbrowski. Dnia 1 czerwca 1975 r. na mocy ustawy o dwustopniowym podziale administracyjnym kraju, powiaty w PRL uległy likwidacji. Dąbrowa Tarnowska znalazła się w granicach nowopowstałego województwa tarnowskiego. Nowa ustawa sejmowa  z 1998 r. wróciła do trójstopniowego podziału administracyjnego w Polsce. Od dnia 1 stycznia 1999 r. województwo tarnowskie uległo likwidacji, a w Dąbrowie Tarnowskiej został utworzony powiat ziemski w obrębie województwa małopolskiego.

W związku z tym, iż nie istniał w przeszłości herb powiatu dąbrowskiego, obecnie wynikła potrzeba jego projektu.

HERB POWIATU DĄBROWSKIEGO


3 lipca br. Rada Powiatu Dąbrowskiego podjęła uchwałę dotyczącą  ustanowienia nowego herbu i flagi Powiatu Dąbrowskiego. Zgodnie z wytycznymi Komisji Heraldycznej przy MSWiA w Warszawie, wykonano nowy projekt herb Powiatu, używając uszczerbionego godła województwa małopolskiego (pół ukoronowanego Orła Białego w nowej stylizacji) dla podkreślenia związku powiatu z województwem, oraz stylizowanego dębu nawiązującego do nazwy powiatu. Czerwona barwa pola herbu podkreśla jego ziemski charakter, przy tym nawiązuje do barwy pola herbu stolicy powiatu – Dąbrowy Tarnowskiej i województwa małopolskiego.  Opis herbu powiatu: Na tarczy hiszpańskiej w polu czerwonym pół srebrnego ukoronowanego Orla Białego – korona, dziób, język i przepaski na skrzydłach złote (żółte). Pod nim dąb złoty (żółty) o trzech liściach i czterech żołędziach. Opis flagi powiatu: Część czołowa flagi biała. Pośrodku niej herb powiatu. Część swobodna – czerwona, na niej pas żółty w słup. Uzasadnienie historyczno – prawne herbu  Pierwsza wzmianka źródłowa o istnieniu osady o nazwie Dąbrowa, niewątpliwie dotycząca dzisiejszej siedziby powiatu ziemskiego – Dąbrowy Tarnowskiej, pochodzi  z 1442 r. Była to wówczas wieś rycerska, należąca do Stanisława Ligęzy  herbu Półkozic, lokowana na prawie niemieckim. Całe Powiśle Dąbrowskie wchodziło wtedy pod względem administracyjnym w skład województwa sandomierskiego. Nazwa  „Dąbrowa” pochodzi od „dąbrowy” – czyli dębowego lasu. W 1581 r. miejscowość ta występuje w źródłach pod nazwą Dąbrowa Wielka. (Dambrowa magna). Nazwa „ Dąbrowa Tarnowska” ugruntowała się dopiero w XX wieku. W 1637 r. po śmierci Mikołaja Spytka Ligęzy dobra dąbrowskie przejęli Lubomirscy herbu Śreniawa drogą małżeńską. Ten możny ród przyczynił się do rozwoju gospodarczego Dąbrowy. W latach 1691 – 1693 miejscowość ta otrzymała prawa miejskie. Lubomirscy byli kolatorami miejscowego drewnianego kościoła parafialnego pod wezwaniem Wszystkich Świętych, wzniesionego prawdopodobnie w latach 1596 – 1612 (obecnie nie istniejącego). Około 1697 r. Michał Kazimierz Lubomirski, podskarbi koronny, przebudował gruntownie zamek w Dąbrowie, wzniesiony jeszcze w swej pierwotnej postaci przez Mikołaja Spytka Ligęzę. Ta wspaniała rezydencja magnacka spłonęła w 1847 r. i w następnych latach uległa rozbiórce. W 1772 r. Dąbrowa wraz z okolicą znalazła się pod zaborem austriackim  w tzw. Galicja. Do 1855 r. należała do cyrkułu tarnowskiego. Jesienną 1855 r. na mocy nowej ustawy, stanowiącej w Galicji urzędy powiatowe, utworzono w Dąbrowie i Żabnie urzędy powiatowe i sądowe. Stan taki przetrwał do stycznia 1867 r. W autonomicznej już Galicji, przeprowadzona została nowa reforma administracyjna. W miejsce poprzednich powiatów utworzone zostały starostwa powiatowe, zwane też, powiatami politycznymi odróżnieniu od dawnych tzw. powiatów sądowych, swymi korzeniami sięgającymi jeszcze do czasów przedrozbiorowych. Mocą rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych z 23 sierpnia 1867 r. w miejsce dotychczasowych powiatów w Dąbrowie i Żabnie utworzono Starostwo Powiatowe w Dąbrowie. Stan taki, z drobnymi zmianami terytorialnymi, przetrwał do 1918 r., czyli do czasu odzyskania przez Polskę niepodległości. Przez cały okres 20 – lecia międzywojennej w Rzeczypospolitej Polskiej, Dąbrowa Tarnowska również była siedzibą powiatu w granicach województwa krakowskiego. Dnia 16 września 1939 r. niemieckie władze okupacyjne utworzyło kierownictwo administracji cywilnej w połączonych powiatach Tarnów i Dąbrowa Tarnowska (tzw. Landkreis), a siedzibą starostwa stał się Tarnów. W dniu 26 października 1939 r. utworzone zostało Generalne Gubernatorstwo, w miejsce zniesionego powiatu w Dąbrowie Tarnowskiej została utworzona ekspozytura tarnowskiego starostwa pod nazwa Landkomisariatu. Taki stan przetrwał do końca okupacji hitlerowskiej. W drugiej połowie stycznia 1945 r., już w Polsce Ludowej, został reaktywowany powiat dąbrowski. Dnia 1 czerwca 1975 r. na mocy ustawy o dwustopniowym podziale administracyjnym kraju, powiaty w PRL uległy likwidacji. Dąbrowa Tarnowska znalazła się w granicach nowopowstałego województwa tarnowskiego. Nowa ustawa sejmowa  z 1998 r. wróciła do trójstopniowego podziału administracyjnego w Polsce. Od dnia 1 stycznia 1999 r. województwo tarnowskie uległo likwidacji, a w Dąbrowie Tarnowskiej został utworzony powiat ziemski w obrębie województwa małopolskiego. W związku z tym, iż nie istniał w przeszłości herb powiatu dąbrowskiego, obecnie wynikła potrzeba jego projektu. HERB POWIATU DĄBROWSKIEGO